|
De rijkdom van Pater Schlooz
De dankbare aanraking door een verzorgde lepralijder, de glimlach van een arme weduwe met kinderen of de van trots stralende dakloze weeskinderen die hun opleiding tot naaister of timmerman voltooid hadden, maakten dat pater Frans Schlooz zich heel rijk voelde. Met zijn ontwapenende charme en overtuigingskracht wist hij vele fondsen bij elkaar te bedelen, waardoor hij zijn plannen en ideeën kon uitvoeren. Met als gevolg een betere toekomst voor vele ‘kanslozen’.
Met grenzeloze energie zette pater Schlooz zich ruim zestig jaar in voor de allerarmsten. Hij werd zelfs rond zijn tachtigste nog gevraagd om in een nieuw dorp, Varadarajanpet, het zoveelste project van nul af aan op te zetten. En ook dat werd weer een succes.
Volgeling van Don Bosco
Pater Schlooz was een Salesiaan. Salesianen zijn volgelingen van de Italiaanse priester Giovanni Bosco (1815-1888), kortweg ‘Don Bosco’ genoemd. Don Bosco wilde verbetering brengen in de situatie van achtergestelde, kansarme jongeren en richtte hiervoor in 1859 de religieuze congregatie der Salesianen op. Ook nu nog worden de projecten van Stichting Pater Schlooz veelal door lokale Salesianen uitgevoerd.
|
|
Koninklijke ontmoetingen
Een aantal malen mocht pater Schlooz zich verheugen in een ontmoeting met Prins Claus tijdens diens bezoeken aan India. Beide mannen bouwden, gedreven door dezelfde idealen, een oprechte en respectvolle relatie met elkaar op. Deze mondde uit in een hartelijke correspondentie, met name ook op die momenten dat een troostend woord welkom was. In 1990 heeft ook Kroonprins Willem Alexander pater Schlooz in India ontmoet. Deze ervaring heeft ertoe geleid dat Prins Willem Alexander na de dood van pater Schlooz in 1998 ook diens levende erfenis, voortgezet door Stichting Pater Schlooz, met sympathie volgt. Verlegen was Frans Schlooz met zijn benoeming door Hare Majesteit de Koningin tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Eerder werd hem ook het Ereburgerschap van de gemeente Venlo toegekend. |
